Vragen
m.b.t. de Opluchtingtraining
| Ben je ook gestopt met je verslaving en wil
je daarover schrijven, gebruik dan het onderstaande invulscherm, of
stuur een e-mail naar
info@opluchting.com Heb je een vraag over je verslaving of over het stoppen met roken, stuur dan een e-mail naar info@opluchting.com of vul het onderstaande invulscherm in. Je reactie kan op deze website geplaatst worden tenzij je aangeeft dat je dat niet wilt. Wil je een persoonlijk antwoord, zet dan je e-mail adres erbij. |
|
Ik ben al eens gestopt met behulp van de Allen Carr-methode. Heeft het zin om nu met De Opluchting te stoppen? Kees, 32, IT-specialist |
||
|
Beste Kees,
De
Opluchting wordt wel "het vervolg op Allen Carr" genoemd. Een deel van alle mensen die gestopt zijn via De Opluchting hadden
het boek van Allen Carr al gelezen, of de cursus van Allen Carr gevolgd.
Allen Carr heeft een bijzondere ontdekking gedaan: nicotine heeft geen
positieve werking, levert alleen maar ontwenningsverschijnselen op, die
je met je volgende sigaret telkens weer eventjes ongedaan maakt. Voor
veel mensen levert dit inzicht een bevrijding uit de rookverslaving.
Voor sommige mensen is deze bevrijding echter maar tijdelijk. |
||
|
Wat vindt u van die nieuwe pil waarmee je van het roken af kunt komen? Ernest, 52 jaar |
||
|
Ik weet niet of die pil echt werkt, en of er op langere termijn geen nare bijverschijnselen zullen zijn. Toch is er in elk geval een groot nadeel aan het stoppen met behulp van die pil: de verslavingsillusie wordt erdoor in stand gehouden. Je komt misschien wat gemakkelijker door de eerste stop-weken heen, maar je blijft geloven dat roken toch wel lekker was, dat het je hielp in moeilijke situaties, en dat je te slap was om op eigen kracht ermee te stoppen. De grote voordelen van het stoppen via de Opluchtingmethode: dat je de hele verslavingsillusie doorziet en op eigen kracht de knop in een klap definitief omzet, die mis je bij het stoppen met deze pil. Waardoor de kans op terugval op langere termijn dus ook veel groter is. |
||
|
Ik wil zo graag dat mijn partner stopt met roken. Hij wil ook wel maar durft het niet. Hoe kan ik hem het beste overhalen? Gerda, 41 jaar |
||
|
Wat meestal averechts werkt is tegen een roker zeggen wat de nadelen van het roken zijn. Zeg niet tegen hem dat het zo ongezond is, of zo'n slecht voorbeeld voor de kinderen. Dit weet hij allang en het versterkt alleen zijn schuldgevoel en daardoor de dwangmatigheid waarmee hij rookt. Probeer wel enkele rookvrije ruimtes in huis af te spreken, gewoon uit praktisch oogpunt. Daardoor confronteert de roker zichzelf iedere keer als hij ergens anders heen moet om te gaan roken. Toon tenslotte begrip voor zijn probleem ook al is hij er zelf verantwoordelijk voor: het is soms heel beknellend om in een rookverslaving vast te zitten. Vertel hem hoe heerlijk het voor hém zou zijn als hij niet meer hoeft te roken. En dat het stoppen lang niet zo moeilijk is als het lijkt wanneer je nog rookt! |
||
|
|
||
Dat is wel het makkelijkste. Als je stopt met roken en je blijft wiet roken, maak je het jezelf onnodig lastig. Je zult dan merken dat je steeds vaker een joint opsteekt. Totdat je te vaak stoned bent naar je zin. En dan besluit je dat je toch beter tabak kunt roken dan alsmaar stoned te zijn. Zo gebruik je het wiet roken als legitimatie om weer met sigaretten te beginnen. Maar als je eenmaal met allebei gestopt bent, zul je merken dat je ook het stoned zijn absoluut niet meer mist! En dat je je weer sterk en onafhankelijk voelt. |
||
|
|
||
|
|
||
|
Hoe vertel ik mijn ouders dat ik rook? Lies 15 jaar, scholier |
||
|
Hoe je het vertelt is minder belangrijk dan dat je het vertelt. Niet omdat zij daar recht op zouden hebben, maar omdat stiekum roken jouw verslaving alleen maar erger maakt. Roken is op zich al niet bevorderlijk voor je gevoel van eigenwaarde, maar er stiekum over doen maakt het nog erger. Het is begrijpelijk dat ouders het meestal heel vervelend vinden als hun kind rookt, maar toch is dat echt hun probleem. Jouw probleem is dat je verslaafd bent. En daar kun je het beste iets aan doen als je er eerlijk over bent. En je ouders? Die hebben misschien wat aan mijn laatste boeken (De Verslaving Voorbij waarin een heel hoofdstuk gaat over hoe je het beste iemand die verslaafd is kunt helpen.en Het einde van de opvoeding waarin een volkomen andere kijk op het verschijnsel opvoeden wordt beschreven, waardoor minder ellende en veel meer geluk ontstaat in de omgang met je kinderen . |
||
|
|
||
|
|
||
|
Vanaf mijn 15e jaar rook ik shag. Ik ben nu 44 jaar. Enkele jaren geleden is het mij met behulp van het boek van Allen Carr gelukt om 3 maanden niet meer te roken. Tijdens die drie maanden was ik geobsedeerd door het feit, dat ik gestopt was. Ik leefde als het ware in een euforische roes. Na die drie maanden was de euforie van het gestopt zijn voorbij. Ik begon steeds meer naar een sigaret te verlangen. Ik kon mij niet voorstellen, dat het leven zonder sigaretten nu echt leuker zou zijn. Ik dacht en hoopte dat als ik één haaltje zou nemen, dat ik dat heel vies zou vinden, maar integendeel: ik vond het heerlijk! Als ik uw cursus gevolgd heb, is er dan ook sprake van een roes? En is die roes dezelfde als die van de Allen Carr-methode? Of is er geen sprake van een roes, maar is het blijvend? Renée, 44 jaar |
||
|
Het gevoel dat je zelf niet in staat bent om te stoppen met roken, is een van de hardnekkigste kenmerken van de rookverslaving. Vandaar dat je een "methode" zoekt die je van het roken afhelpt. Maar de Opluchtingmethode is niet zo'n soort methode die jou bevrijdt uit je verslaving. Deze methode laat jou zelf een einde maken aan je verslaving. Maar dan wel op een manier die radicaal anders is dan de gebruikelijke manier van stoppen! Als verslaafde wil je eigenlijk niets liever dan verlost zijn van die dwangmatigheid en afhankelijkheid. Maar tussen jou en wat je het liefste wil, zit de angst voor het stoppen en allerlei zelfdestructieve gevoelens. De Opluchtingmethode helpt je deze barrière te doorbreken. Daarna stop je, niet omdat je niet meer mag roken, maar omdat je dat niet meer wilt en niet meer hoeft. Soms zijn mensen na de Opluchtingtraining wel een beetje euforisch; het is ook fantastisch om te ontdekken dat je helemaal niet slap en afhankelijk bent zoals het leek toen je nog rookte. Maar die euforie is niet een roes, maar juist blijdschap over een (opnieuw) gevonden werkelijkheid. Die euforie gaat wel voorbij, maar niet die werkelijkheid. |
||
|
Wat is nu
precies het verschil tussen de Allen Carr-methode en De Opluchting? Het
gaat er naar mijn idee bij beide om dat naast een eenvoudig weg te
werken nicotineverslaving vooral de psychische |
||
Inderdaad gaan beide methodes er vanuit dat roken voor 99,9% een psychische verslaving is, en dat de puur lichamelijke kant van de nicotineverslaving weinig voorstelt. Het is de verdienste van Allan Carr dit voor het eerst opgemerkt te hebben. De basis van Carr's benadering is het inzicht dat roken eigenlijk alleen ontwenningsverschijnselen teweeg brengt, en dat het 'lekkere' van een sigaret alleen veroorzaakt wordt door het tijdelijk opheffen van die ontwenningsverschijnselen. Voor veel mensen levert dit inzicht een schokeffect op waardoor ze de verslaving loslaten. Voor sommige mensen werkt dit echter maar tijdelijk. Ze beginnen na een tijdje weer te roken, en komen dan nog dieper in de verslaving vast te zitten. "Nu weet ik dat het eigenlijk alleen tussen de oren zit, maar ik moet nog steeds, wat stom/slap van mij" is een veelgehoorde verzuchting van ex-Carr-stoppers. De
Opluchtingmethode laat zien hoe dat komt, laat het verband zien tussen
negatieve gevoelens over jezelf en de dwangmatigheid van het roken. In
dat opzicht is De Opluchting eigenlijk een "meta-methode", een methode
die dus ook de werking of niet-werking van alle andere stop-methodes
verklaart. |
||
|
(Henk, docent, 42 jaar )
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Marina |
||
Je kunt binnen één dag van je verslaving afkomen, als je het op de "Opluchtingmanier" doet (zie de folder over de training en de eerste hoofdstukken van het boek, elders op deze site). Maar dat je omgeving zo fanatiek tegen jouw rookgedrag is, maakt het voor jou juist moeilijker. Eerst zul je ze duidelijk moeten maken dat ze misschien wel mogen vragen dat je in hun gezelschap niet rookt, maar dat ze verder niets te maken hebben met jou verslaving. Ga niet mee in hun morele afwijzing van jouw rookverslaving. Je hebt het volste recht om jezelf te benadelen op welke manier dan ook! Pas als je dat recht opeist, kun je beginnen met te ontdekken dat je dat eigenlijk zelf ook niet wilt, en dat het echt veel leuker is om van het roken af te zijn. Misschien kun je dus beter vier weken alleen op vakantie gaan. Of op een andere manier ruimte voor je zelf maken, voor jezelf opkomen. En dan stoppen. Voor jezelf. Succes! |
||
|
Ik ben inmiddels zo'n twee maanden gestopt, deze keer gebruik makend van het medicijn Zyban. De eerste periode viel wel mee, de laatste week wordt het echter steeds moeilijker en speelt de gedachte aan roken veelvuldig door m'n hoofd. Twee keer heb ik inmiddels de verleiding niet kunnen weerstaan en stiekem gerookt. Gisteren was ik eigenlijk op weg naar de winkel om rookwaar te kopen en stond ik op het punt om het op te geven. Ik kon dit echter nog uitstellen totdat ik bij de bibliotheek was geweest waar ik -al dan niet toevallig- op je boek stootte. Ik heb er gisteren diverse hoofdstukken in gelezen en ik moet zeggen dat je benadering me erg aanspreekt. Je aanpak heeft me in ieder geval nu al 24 uur van het roken afgehouden; ik blijf je boek verder lezen en hoop dat ook ik het licht zal zien en voor de rest van m'n leven ervan verlost ben. Jan, 48 jaar |
||
Zyban is eigenlijk gewoon een anti-depressivum. Het vermindert bij sommigen de depressieve verschijnselen en de stress die het gevolg zijn van een verkeerde manier van stoppen. Maar je kunt ook stoppen op een manier die de "rook-depressie" en de stress over het (stoppen met) roken juist beëindigt, en waarmee je je vanaf de eerste dag juist heel opgelucht en onafhankelijk voelt. |
||
<< Klik hier als je zelf een vraag of reactie wilt insturen